Franz Kafka – Defterler

Franz Kafka’nın Defterler kitabı Kafka’nın sekiz defteriyle Günah, Istırap, Umut ve Doğru Yol Üzerine adlı aforizmalarının yanında kısa hikayeleri de barındırıyor.  Bu kitaptaki defterlerin düzenlenmesi arkadaşı Max Brod tarafından yapılmıştır. Kafka ölmeden önce yazılarını Max Brod’a ölümünden sonra yakması için emanet eder. Ancak Max Brod bunları kıymetli bulur ve yakmak yerine korur, Nazilerden kaçarken bu yazıları da yanında alır ve bu şekilde Kafka’nın yazılarının bir çok ülkede okunmasını sağlar. Defterler kitabı bazı bölümlerde birbirinden kopuk kopuk ya da özlü sözler şeklindeki aforizmalar sebebiyle bir bütünlük içermez. Ancak yazılar Kafka’nın sorgulayıcı fikirlerini öğrenme, anlama adına önemlidir. İlk defterini 1917′ de yazan Franz Kafka, Ekim 1917 ile Şubat 1920 arasında, kısa süren döneminde bu yazıları yazmıştı. Bu dönemde Kafka’nın iç dünyası büyük yıkımlarla karşı karşıyaydı: Vereme yakalandığını daha yeni öğrenmiş, uzatmalı nişanlısı Felice Bauer’den ayrılmıştir. Bu süreçte yaşadıklarını anlatır kimi defterlerde kimi zamansa küçük hikayeler yer alıyor kitapta. Don kişot’un şanssızlığının Sanço Panza olmasından yaratılış’a kadar bir çok konuda yazarın fikirlerini öğrenmek mümkün.

Kafka’nın puslu yazılarındaki havayı tanımlayan bir cümle var 19 Şubat 1917 tarihli defterinde

”  Evet, tüm çıkış yolları her zamanki gibi yine pusluydu, ama pus içindeki görüntülerde bir değişiklik vardı şimdi. ” s.18

” Her insan kendi içinde bir oda taşır. ” s.7

” Şeytani Olan, İyi’nin suretine bürünür bazen, hatta bütünüyle onun vücuduna yerleştirir kendisini . ” s.36

” Kötü, akıl çelendir.  Kötü, İyi’yi bilir, ama İyi Kötü’yü bilmez.  ” s.44

” Sanat pervane misali gerçeğin çevresinde uçuşur, ama kesinlikle yanmamaya kararlıdır. Karanlık boşlukta, ışık kaynağını daha önce hiç algılamadığı halde, kesinlikle bulmak yeteneğiyle donatılmıştır. ” s. 59

” Bu dünya yok edilemez bir şeydir, ya da, daha doğrusu, öyle bir şeydir ki, ondan el çekilerek değil, sonuna dek yaşanarak yok edilebilir. ” s.65

“Dünyaya karşı savaşmayı isteseydim, onun belirleyici özelliğine, yan, geçiciliğine karşı savaşmam gerekirdi. Bunu bu yaşamda yapabilir miyim, hem de ümit ederek ya da inançla değil ama gerçekten.  ” s. 72

 

“Doğru yol yerden bir karış yüksekte bulunan gergin bir ip gibidir. Fakat bu ip, üstünde yürümek için değil de insanın ayağının takılıp tökezlenmesi için vardır ancak .” Kitabın kapağında yazılıdır.

Leave a Comment