Selçuk Aydemir – Mahalleden Arkadaşlar

Birbirinden komik dizi ve filmleri ile tanıdığımız bir isim Selçuk Aydemir. Arkadaşım tam bir tatil kitabı diyip içerisinden bir kaç sayfayı okumamı isteyince televizyon işleri kadar keyifli bir kitap olacağını düşünerek kitabı arkadaşımdan aldım. Düşündüğüm gibi oldu. Kimi zaman şaşırttı; kimi zaman çocukluğumu anlatıyormuşcasına bildiğim şeyleri anlatıyordu. Ama ne anlatıyor olursa olsun kitabın geneline yayılan bir komiklik havası hakimdi.  Canlı bir hayat, sokakta geçen günler, bakkalından camisine, komşulukları ve oyunları ile tam bir doksanlar kitabı.  Kitabı okurken nerede o eski komşuluklar, mahalleler denilen yaşamları görüyoruz. Sahici olan bu hikayedeki yaşam ile ilgili yazar bu komik, kısa notu önsöze yazmış: ” Bu kitapta bahsi geçen isimler, mekanlar ve olaylar büyük oranda gerçektir. Alınganlık yapıp dava açmaya kalkacak tüm kurum ve kuruluşlar, özel, tüzel kişilikler ise kurmacadır. ” Gelelim kahramanımıza. Alper Canıgüz’ün çocuk kahramanları anımsatan Selçuk, oldukça zeki, planlar yapan ilkokul yaşlarında bir çocuk. Kendisine rol model olarak benimsediği İsmet’in çetesine girmek için çabalayan Selçuk, bu yolculukta hızlı ve iyi planlanmış adımlarla isteğine yaklaşır. Bir süre sonra hedefi beklediğinden iyi gitmeye başlar.

Kitapta bir çok komik kısım olsa da arkadaşımın bana okuttu dediğim andımız kısmı en komik bulduğum sayfalar oldu.

” ne oldu selçuk?”
“sorma hocam, az daha ülkümü unutuyordum, son anda hatırladım.”
“oğlum sen andımızın geri kalanını hatırlayamayıp zaman kazanmak için istiklal marşı’nı mı okudun lan?”
“bir kuple.”
“gençliğe hitabe’yi de sokuşturaydın güzel potpori olurdu.”
“çalışıyorum ona daha.”

“İnsan en zor kendini kandırıyordu, ama sağlam inandırdı mı, geri dönüşü de yoktu.”

 

Leave a Comment