Tezer Özlü’den Leyla Erbil’e Mektuplar

Yayınlanan mektuplar Tezer Özlü’nün hayatının son dönemlerinde gönderilmiştir. Kitapta toplam 16 mektup mevcut. Leyla Erbil’e büyük sevgi ve özlemini sıkça ifade eden Tezer Özlü bir çok mektubunda edebiyat çevresine dair eleştirilerini de ifade eder. Tezer Özlü’nün Pavese hayranlığını bu mektuplarda da görmek mümkün. Ayrıca kocalarından da sık sık bahsetmektedir.

” Artık bir roman yaratmak, insanlar, tipler çizmek bana çok gereksiz görünüyor. Alabildiğine iç dünyanı anlatabilirsen ne âlâ ” s.25

” Ama her şeyden önemli olan, yaşayabilmek… Biz, kimse ile yaşayamıyorsak da, kendimizle yaşayan, kendi içimizde gece gündüz mücadele eden insanlarız. ” s.25

” Küçük bir kitap olsun yeter. A. gibi aklından geçen her bokun bir cevher olduğuna inanan bir insan değilim. Tüylerim ürperiyor onun dünyasından. ” s.27

” Cahil insanlar. Aksaray köftecisi ne ise, bunların yaptıkları edebiyat da bu… Ne büyük acı ki, topluma yön verecek olan yazarlar, kendi kendilerinin bilincinde değiller. Dünyanın ve dünya yazınının ne olduğunu bilemiyorlar.  ” s.29

” Gene küçük bir kitap yaparsam, okuyana bir şey versin, içini dalgalandırsın, onu huzursuz etsin istiyorum… ” s.31

” Bir kentte doğup, yaşayan, çalışan ve ölen insanlar giderek azalıyor. Herkes başka yerlerde, dünya küçüldü. ” s.54

” En büyük acı düşünceler ” s. 60

” Bizler belki de kendi kendilerine yaşaması gereken, ama belki de toplumumuz buna elvermediği için evlilikler yapan kadınlarız”

Tezer Özlü, üçüncü eşi olan Hans Peter’de bulduğu sevecenlik ve yumuşaklığı şöyle anlatır. ” “Sekiz yılda eşimin yapamadığını sekiz saatte yaptı, kapıyı yağladı, gıcırtıyı kesiverdi!” Böyle bir ayrıntıyla bile dünyalar onun oluyordu. ” s.17

 

Leave a Comment